Auðarblogg

sumir klúbbar eru saumaklúbbar

2008-11-24T22:47:00.003Z

Vinnan mín er besta vinna í heimi - hver vill ekki fá borgað fyrir að blása sápukúlur, baka súkkulaðikökur og fara í feluleik? Sumir dagar eru samt betri en aðrir, og dagurinn í dag var einn af þeim.

Í dag fór af stað nýtt klúbbastarf - klúbbarnir sem voru í boði voru tilrauna-, tónlistar- og matreiðsluklúbbur. Ég var búin að segja einum litlum frá þessu fyrr um daginn, og þegar kom að því að fara að velja sér klúbb spurði ég krakkana hvort þeir vissu hvað við værum að fara að gera. Félagi minn hoppaði hæð sína og baðaði út höndunum: "Ég er að fara í SAUMAKLÚBB!" (hann sættist reyndar á matreiðsluklúbb. gæti verið að hann sé búinn að fatta þetta - saumaklúbbur = matur?)

Í lok dags fékk þessi sami strákur að skoða ipodinn minn. Hann var himinlifandi með það - reyndar pínulítið svekktur yfir því að ég ætti ekki Mamma Mia. Hann tók samt gleði sína á ný þegar honum tókst að ýta á takkana þannig að texti fyllti allan skjáinn... hann var sko kominn á internetið :)

2008-11-10T21:42:00.002Z

Æ ég hef eitthvað klikkað á mánaðarblogginu. Úps.

Fátt að frétta en kannski margt. Það fer eftir því hver þú ert og hvenær ég talaði við þig síðast. Í sumarlok eyddi ég nokkrum dögum í New York, það var án efa skemmtilegasta NjúJork-stopp sem ég hef átt (kom við þar alein haustið 2005 og með GS haustið 2006). Nú er ég samt bara komin heim til uppáhaldslandsins, og það er fínt. Kirsten-Kiwi kom í tveggja vikna heimsókn um daginn og það var rosagaman, ég tók mér síðbúið sumarfrí og lék fararstjóra á meðan hún var hér. Klikkaði þó á því að sýna henni margt - verst þykir mér að hafa ekki farið nema einusinni í sund og aldrei - ALDREI! - í ísbíltúr. Það er náttúrulega skammarlegt. Redda þessu næst. Ég náði samt að sýna henni fullt af snjó... því miður þótti henni góð hugmynd að troða snjó niður um hálsmálið á mér en ég hugsa að það hafi bara verið því það hafði aldrei neinn troðið snjó inn á hana. Annars er bara samagamla. Vesturhlíðin klikkar aldrei, og um daginn byrjaði ég í hundraðprósent þar. Ýkt stuð og ponsu fullorðins - en samt ekkert of.

2008-07-26T00:52:00.002+01:00

Eitt blogg a manudi, er thad of slappt, eda?

Sumarid er buid ad fljuga fra mer og eg er farin ad kvida thvi ad thurfa ad kvedja sumarbudirnar og folkid her. Thad er buid ad vera otrulega gaman, og eg er buin ad vera heppin med hopa - allar stelpurnar eru bunar ad vera frabaerar, tho serstaklega Team Spirit og Art in 3D og Bike-O-Rama stelpurnar minar (Beakers & Fingerpaints og Take Aim voru godar lika, bara ekki alveg eins frabaerar). Eg er buin ad hjola og fondra og bua til slim og synda og skjota af boga og sigla a kano og grilla sykurpuda... syngja og syngja og syngja.... sofa undir berum himni, i bleiku tjaldi, i indianatjaldi... og i helgarfriunum er eg buin ad dansa, fara i langa hjolatura, skreppa a Hooters, hlaupa i gegnum drullu, spila pool a ameriskum small-town bar, grilla fleiri sykurpuda, borda godan mat, horfa a of margar biomyndir, syngja og syngja og syngja.

Lifid er gott. Eg sakna ykkar allra... en eg er ekki tilbuin ad koma heim alveg strax.

(Naestu vikuna verd eg leidbeinandi fyrir "I <3 Llamas" - tveir starfsmenn, 8 unglingar, nokkur stykki lamadyr og vikulong gonguferd . Eg er svo spennt ad eg get varla sofid!!)

taka tvo

2008-06-02T19:41:00.002+01:00

Eg reyndi ad blogga um daginn en thad virkadi eitthvad illa. Svo laaaaaanga bloggid mitt um viku 2 hvarf. Aej.

Seinni parturinn af ferdinni var fabjulos, eins og vid matti buast. Riga var falleg, fyrir utan allar stripibullurnar. Vid skelltum okkur lika til litils baejar sem heitir Sigulda i einn dag, thar saum vid helling af kastalarustum og fullt af natturu.

Rutuferdin til Lithaen var vaegast sagt serstok. Stelpurnar fyrir aftan okkur ottudust um lif sitt, en vid vorum longu ordnar vanar Austur-Evropskum rutum. Vid vorum bara tvo daga i Lithaen, og a theim tveim dogum saum vid um thad bil 5 milljon kirkjur. Vilnius er pakkfull af kirkjum, og eftir kirkju 7 eda svo var mer eiginlega ordid slett sama um sogu theirra. Seinni daginn i Vilnius var hellirigning, svo vid eyddum nokkrum klukkutimum a KGB-safni. Thad var frekar nidurdrepandi.

Skildum Svovu eftir a hostelinu i Lithaen um midja nott og flugum til Kaupmannahafnar. Thar var brakandi solskin og vid eyddum timanum thar i lestur, solbod og isat. Sidan foru stelpurnar heim og skildu mig eftir - donarnir! Eg akvad ad skella mer til Svithjodar, thvi thangad hef eg aldrei komid. Svithjod var agaet - mer leid reyndar alveg eins og eg vaeri i Kaupmannahofn, nema eg ratadi ekkert og skildi tungumalid verr.

Skellti mer sidan aftur til Kaupmannahafnar i heimsokn til Aldisar og Grjona og Eyrunar Laru. Tinna kom lika og vid eyddum nokkrum dogum i ad knusa Eyrunu bestabarn og fara i H&M. Ljuft ad vera i landi thar sem er ekki skylda ad skoda sig um!

Nuna er eg samt komin til Seattle - loksins, loksins! Flugferdin var long og leidinleg, og eg er pinulitid ruglud eftir hana... en thad er allt i lagi thvi eg er i Seattle. Aetla samt bara ad vera her i thrja daga, thvi svo fer eg til Kanada ad hitta Solveigu. Og thad verdur stud.

fyrsta vikan...

2008-05-19T15:12:00.004+01:00

... af ferdalaginu er buin ad vera eins og manudur! Og ekki sens ad eg geti munad nokkud merkilegt nuna, en thad er samt longu kominn timi a blogg!

Vid byrjudum i Helsinki, sem er agaetisborg og passleg upphitun fyrir Eystrasaltid - tho madur skilji ekki tungumalid er allt frekar norraent og kunnuglegt. Fekk mer naestum hreindyrakebab thvi thad er svo ruglad eitthvad, en haetti vid. Vid gistum i tvaer naetur a hosteli i Helsinki, skodudum okkur um og drukkum bjor a bar numer niu.

A thridja degi skelltum vid okkur i nokkurra klukkutima batsferd yfir til Eistlands. Thad var otrulega skemmtilegt ad labba inn i Tallin - gamli baerinn thar er ekkert sma flottur. Litill og kosi og passlega fatt ad gera (vid vorum samt ormagna eftir nokkra daga thar!). Eftir ad vid vorum bunar ad skoda Tallin agaetlega tokum vid rutu til Tartu, thar sem Svava byr. I Tartu kynntumst vid "alvoru" Eistlandi, ekki turistaborginni Tallin. Bjorinn var faranlega odyr, en tjonustulund og vinsemd var eiginlega ekki til. Tartu er haskolabaer, og vid saum MJOG fatt fullordid folk dagana sem vid vorum thar!

I morgun tokum vid sidan rutuna til Riga. Rutuferdin var frekar hraedileg (rutubilstjorarnir her eru ekki beint godir okumenn) en vid komumst a hostelid i heilu lagi. Thad reyndist vera fyrir ofan stripiklubb, sem var frekar fyndid til ad byrja med en haetti ad vera fyndid thegar eg komst ad thvi ad thad eru stripiklubbar a hverju horni... og a finum veitingastodum er bodid upp a vodkaskot af kvenmannsbrjostum. Vid Svava tokum hins vegar gledi okkar a ny thegar vid rombudum inn i odyrustu fatabud sem eg hef nokkru sinni komid i! Verst ad thad er ekkert plass i bakpokanum minum...

frostpinni

2008-04-25T22:52:00.003+01:00

Á miðvikudaginn lagði ég lokahönd á stuðningsbréf til Britney Spears auk þess sem ég bjó mér til Britney bol. Skundaði síðan í afmælið hans Denis á Qbar og skemmti mér stórkostlega þar.

Þegar ég vaknaði á sumardaginn fyrsta leið mér alls ekki vel. Skrifaði svitann á illa loftræst svefnherbergi, hálsbólguna á of mikið öskur kvöldið áður, almenna vanlíðan á "kannski einn í viðbót"-bjórinn sem ég drakk. Sofnaði aftur, og var mun hressari seinni part dags. Skellti mér á kaffihús í sumarveðrinu (haha) og fór í húsaskoðunarleiðangur um miðbæinn. Var ofurlítið orkuminni en flesta daga, en hugsaði lítið meira um það.

Í morgun var ég búin að týna röddinni minni. Eftir tedrykkju, ræskingar og tilraunir til að skrúbba ógeðið innan úr hálsinum á mér gafst ég upp og bað litlusystur um að hringja mig inn veika. Endurheimti hluta af röddinni upp úr hádegi og var gífurlega ánægð, enda ekki alveg vön því að þegja svona lengi samfleytt.

Litlasystir er góð og gaf mér græna frostpinna - það er eina meðalið sem nauðsynlegt er við hálsbólgu og hita. Nú er mig hinsvegar farið að langa í ís með súkkulaðisósu, snakk og lakkrísrör. Alltíbland. Held það hljóti að þýða að ég sé að hressast, enda eins gott. Ég hef ekki þolinmæði í að vera veik lengur en einn dag, og svo þarf ég að mæta á árshátíð á morgun...

gúglað

2008-04-02T03:15:00.002+01:00

Um daginn skrifaði ég afar langa færslu um það hversu leiðinlegar google-leitir leiða fólk á bloggið mitt. Færslan týndist einhversstaðar í neti Inters, en innihaldið var eitthvað á þessa leið:

Leitarorðið prjónauppskriftir virðist vera mjög vinsælt. Verð þó að svekkja bandbrjálaða (haha) prjónauppskriftagúglara með því að á þessu bloggi hafa engar prjónauppskriftir verið birtar, og mér þykir ólíklegt að á því verði nokkur breyting. Bendi áhugafólki um prjónaskap hins vegar á þessa og þessa bloggsíðu.

Þetta er ekki uppskriftablogg. Og mig langar að benda þeim sem gúglaði avókadósmjör á að það er mun líklegra að leitin beri árangur ef leitarorðinu er snarað yfir á ensku. Nú, annars gætirðu líka prófað að leita að lárperumauki. Það er smart (ég skal baka súkkulaðiköku fyrir þann sem veit í hvern ég var að vitna!!).

Verst þykir mér þó að einhver gúglaði Mirale og endaði á blogginu mínu. Nú heldur kannski einhver útí bæ að ég sé svona mínímalísk og karakterslaus og geymi óopnaðar listaverkabækur undir glerplötunni á stofuborðinu og yddi blýantana mína með rafmagnsyddara. Það þykir mér miður.

Niðurstaðan var semsagt sú að 1) ég blogga um hundleiðinlega hluti, og/eða 2) Íslendingar googla hrútleiðinlega hluti. Hvort er betra, hundur eða hrútur?

Ég tók því þá ákvörðun að blogga bara um eitthvað djúsí á næstunni. En þá sá ég fram á vandamál. Stundum er lífið svo tíðindalítið að ég blogga um prjónaskap, eldhúsævintýri og húsgagnaverslanir. Þannig er það bara. En þegar eitthvað djúsí gerist í raun og veru hef ég alls ekki tíma til að blogga. Og ef ég hef tíma til þess get ég það bara ekki, því ég reyni að vera kurteis og mér þykir ekki við hæfi að blogga um hvaðsemer. Það er að segja, mér þykir ekki við hæfi að blogga um hvaðsemer þegar aðrar manneskjur eiga hlut að máli. Og þannig er það nú oftast þegar eitthvað djúsí gerist, eða hvað?

En nú þarf ég ekki að örvænta lengur. Það gúglaði nefnilega einhver sofa hjá kennaranum mínum og endaði á blogginu mínu. Það er hvorki hundur né hrútur!

nörd

2008-03-17T23:06:00.002Z

(takk fyrir nýja uppáhaldið Gégé!)

sumar

2008-03-14T23:58:00.002Z

Það er komið sumar!

Ég komst að þessari niðurstöðu þegar risastór krakkahópur lék sér á planinu í Vesturhlíð seinni partinn í dag, með tilheyrandi skrækjum að sjálfsögðu. Sumir á peysunni, eins og nauðsynlegt er á sumrin. Krítarnar voru dregnar fram, og að minnsta kosti þrír fótboltar. Og seinna, þegar ég var að ganga frá eftir daginn, uppgötvaði ég að hver einasti gluggi og allar þrjár dyr hússins voru opin upp á gátt.

Hjólaði heim í sumarstuði (á stuttermabolnum!), svona hálfskítug í framan (æ, kannist þið ekki við "ég var að leika mér í sandkassanum" andlitið?). Og langaði alveg gífurlega í sól og Austurvöll og bjór og frisbídisk. Sólin var reyndar að hverfa, frisbídiskurinn er týndur og Austurvöllur var tómur. En bjórinn var góður þrátt fyrir það.

hjólandi

2008-03-12T18:27:00.003Z

(meira af bitru stelpunni á hjólinu. þetta er samt gamalt - ég skrifaði þennan texta fyrir skólann í fyrra)

Fyrir nokkrum vikum var ég á leið heim úr vinnunni. Þar sem ég rúllaði niður Lönguhlíðina, ofurlítið annars hugar eftir langan dag, áttaði ég mig á því að beint fyrir framan mig á veginum var bílstjóralaus bifreið. Ég snarhemlaði og leit til vinstri. Umferðin var þétt og hröð, svo mér þótti líklegt að ég gæti ekki skipt um akrein fyrr en eftir um það bil fjórtán ár. Hægra megin við mig var gangstétt. Ég beygði til hægri.

Þar sem ég dröslaði hjólinu mínu yfir háan gangstéttarkantinn bölvaði ég. Reykjavíkurborg fyrir að hafa gangstéttina svona háa. Veðurguðunum fyrir að láta rigna. Og ótillitssömum ökumönnum fyrir að leggja á miðjum hjólastígum.

Hjólastígurinn í Lönguhlíðinni er vel merktur (svo vel, að þegar ég byrjaði fyrst að hjóla þessa leið sá ég ekkert nema merkin og velti því lengi fyrir mér hvar í ósköpunum þessi hjólastígur væri!). Þar að auki er auðvelt að sjá hvar skilin á milli stígs og götu eru – þetta er því ljómandi góður hjólastígur, þó stuttur sé. En hann kemur ekki að miklu gagni, því íbúar við Lönguhlíð virðast halda að þarna sé búið að koma fyrir fyrsta flokks bílastæðum.

Ég kýs að nota reiðhjólið mitt sem samgöngutæki. Ég fylgi umferðarreglum, sem getur reyndar verið snúið því bílstjórar í Reykjavík virðast ekki gera sér grein fyrir því að hjólreiðamenn lúti oftast – en ekki alltaf! - sömu umferðarreglum og þeir. Ég set nagladekk undir hjólið á veturna. Ég kveiki á fram- og afturljósi þegar fer að dimma. Og hjóla að sjálfsögðu með hjálm (enda þykir mér vænt um höfuðið á mér).

En ef reiðhjólið á að nýtast sem samgöngutæki verða samgönguleiðirnar að vera nothæfar. Mér þætti gaman að sjá hvernig ökumenn myndu bregðast við ef búið væri að leggja eins og einni Toyotu á miðri Miklubrautinni.

fífl

2008-03-11T21:21:00.002Z

Til fíflsins sem keyrði á eftir mér niður Laugaveginn í dag:

Ég geri mér grein fyrir því að flestir keyra niður Laugaveginn á ógnarhraða. Og að sjálfsögðu - að sjálfsögðu! - á ég (kjánalegur hjólreiðamaðurinn) engan rétt á því að hjóla í hægri kanti akreinarinnar (enda engin lög sem kveða á um það). Það er líka ekki nema sjálfsögð kurteisi að flauta lengi og vel á hjólreiðamanneskju og gefa henni síðan illt auga þegar hún kemst ekki lengra til hægri. Sérstaklega þegar það eru ekki nema u.þ.b. tveir metrar í næsta bíl. Það munar nú um minna!

Og eftir að búið er að hrekja hjólreiðamann eins nálægt kantinum og mögulegt er, er augljóslega nauðsynlegt að stíga bensínið í botn til að sýna hver ræður. Tvo metra.

Ég skil þetta núna, og vil þess vegna biðjast afsökunar á því að hafa öskrað á eftir þér að þú ættir að hafa mök við sjálfa þig - þér er þó að sjálfsögðu frjálst að gera það ef þig langar til.

Kær kveðja,
Auður

PS - viltu koma í kapp niður Laugaveginn á morgun? Ég þori að veðja að ég vinn aftur.

skátastúlka

2008-02-19T03:06:00.005Z

Í vetur er mig búið að dreyma oft og lengi um besta stað í heimi. S'mores, sundsprett í Langlois-vatni, hóp af hlæjandi smástelpum, klifurvegg, brenndar sojapylsur, hjólatúr til Carnation.

Í sumar ætla ég að synda, hjóla, klifra, hlæja, borða. Og ég get ekki beðið. Verst að ég nenni alls ekki að hrinda öllu í framkvæmd sem ég þarf að gera. Það er bara febrúar - óralangt þangað til sumarið kemur - en samt þarf ég að fara í myndatöku, fylla út pappíra, sækja um vegabréfsáritun og fara til læknis núna. Ooooh.

En í sumar.... í sumar ætla ég að lykta eins og varðeldur, verða fáránlega sólbrunnin, úfin, ósofin og útúrstressuð - og það verður yndislegt.

Einu sinni fann ég sumarbúðahamingjuna við aðrar aðstæður en í sumarbúðunum. Það var í tjaldferðalagi (ég var semsagt úfin, ósofin, og lyktaði eins og varðeldur - kannski það sé skilyrði fyrir þessari tegund af hamingju?). Þá sagði ég Rachel að það eina sem ég þarfnaðist í lífinu væri akkúrat þar - tjald, varðeldur, flaska af víni og einhver til að deila þessu með. Ég hugsa að ég hafi aldrei verið væmnari um ævina. Gerði síðan heiðarlega tilraun til að mynda hamingjuna - sjáiði hana?

prófalestur

2008-02-14T12:46:00.003Z

Í morgun fór ég í heimapróf í þroskasálfræði.

Allt í lagi með það. Sálfræði er fín. Nema hvað, í gær vaknaði ég óvart ekki fyrr en um hádegið. Ég átti eftir að læra fyrir prófið. Af því það var komið hádegi varð ég að þjóta beinustu leið í vinnuna. Ég tók sálfræðibókina með mér og vonaði hálfpartinn að einhvernveginn myndu uplýsingarnar rata úr starfsmannaskápnum inní hausinn á mér á meðan ég klippti, límdi, horfði á töfrabrögð og sópaði gólf. Það gerðist ekki, og ég átti enn eftir að læra fyrir prófið. Eftir vinnu var samhristingur, þar sem ég hélt áfram að leika mér. Og átti enn eftir að læra fyrir prófið. Þegar það var búið að hrista okkur mátulega mikið saman hefði sumum þótt sniðugt að fara heim að lesa. En mér þótti mun sniðugra að fara og fá mér bjór. Og annan. Ekki þann þriðja, sem betur fer. Þegar ég kom heim átti ég ennþá eftir að læra fyrir prófið. Svo ég settist niður. Las þrjár blaðsíður og tvær glærur. Og steinsofnaði.

Þegar ég vaknaði klukkan átta-fimmtán í morgun átti ég enn eftir að læra fyrir prófið. Það byrjaði klukkan átta-þrjátíu.

Ég er búin í prófinu - en ég er ekki ennþá búin að læra fyrir það.

Það var samt fínt að taka próf á naríunum.

karlar

2008-01-29T03:07:00.000Z

Við systur ræddum allskonar bönd í gærkvöldi. Karlabönd og kvennabönd og svo þessi gamaldags hjónabönd. Silja sér fyrir sér að tveir karlmenn í karlabandi geti þannig komið í veg fyrir allan misskilning í kaffiboði hjá gömlum skólafélaga annars:

Gamall félagi: Nei sæll! Langt síðan ég hef séð þig. Er þetta vinur þinn?
Karl 1: Nei, við erum karlar.

Enda ekki nema sanngjarnt að samkynhneigðir eignist orð yfir sig og betri helminginn í líkingu við orðið hjón, ha?

Jeez, Banana! Shut your freakin' gob!

2008-01-17T03:26:00.000Z

Heljarinnar Juno-æði hefur gripið um sig á heimilinu, og við systurnar keppumst um að læra myndina utanbókar. Enda stórkostlega fyndin mynd. Við Björk erum þó ekki alveg sammála um hvor sé frábærari, Paulie Bleeker eða Juno MacGuff.

Við reyndum að útkljá málið á msn (enda mjög rökrétt fyrir tvær manneskjur í sama húsi að rífast á msn), en það gekk illa.

B: Hann er svo sæææææætur
A: Jamm. Mér finnst Juno sætari
B: Ókei, hún er líka krútt. En ekki jafn mikið krútt. Og ekki eins krútt!
A: Neinei, ég veit
B: Hva? Ertu sammála? ...neeh
A: Jú. Hann er öðruvísi krútt. En þú veist, smoooooothie!juno!!!
B: Já það er rétt. Hann er svona... ú je, deem fæn og hún er svona úggabúgga
A: Err... deem fæn? Ertu að DJÓKA
B: Alls ekki
A: Ég myndi frekar segja að hann væri svona mússímússí
B: Öfugt. Enda ertu öfug
A: HAH
B: æmonfæeh!

... þessi krakki er of fyndinn til að það sé hægt að rífast við hana. Fo' shiz.

jóladrama

2007-12-25T17:46:00.000Z

Á þessu heimili eru flestir pakkasjúkir. Eiginlega allir nema pabbi, en það er ótrúlega erfitt að finna handa honum jólagjöf. Hann er aldrei óánægður, en hann verður heldur aldrei himinlifandi. Nema í gær.

Það var ekki einu sinni "alvöru" jólagjöf sem vakti svona mikla lukku. Það var möndlugjöfin - sem pabbi fékk eiginlega bara vegna þess að hann skóflaði í sig helmingnum af grautnum.

Þarna eru pabbi og nýjasti fjölskyldumeðlimurinn - Mandla. Mandla er ótrúlega krúttleg og ótrúlega mjúk. Hún var því knúsuð allt kvöldið og fékk að hjálpa til við að opna marga pakka. Pabbi spurði Möndlu hvort hún vildi giftast sér - sennilega til þess að hefna sín á mömmu (um daginn spurði hún ipodinn sinn hvort hann vildi giftast sér, og greyið pabbi svaraði með já-i því hann hélt að bónorðið væri til hans). Mamma varð fúl og spurði hvort hann elskaði Möndlu meira en sig. Ég reyndi að útskýra fyrir henni að ást hans til Möndlu væri glæný, og þess vegna kannski ákafari, en það þýddi ekki endilega að hún væri sterkari. Mamma trúði því ekki.

Seinna um kvöldið klappaði mamma Möndlu og lýsti því yfir að hún væri nýjasta og besta barnið hennar. Ég hrópaði eitthvað um það, hvort mamma elskaði Möndlu meira en mig - og fékk svarið um nýja og ákafa ást beint í hausinn.

Pabbi bjó um Möndlu í sófanum, og þar svaf hún enn þegar ég skreið á fætur löngu eftir hádegi í dag.

2007-12-19T03:29:00.001Z

Greip andann á lofti rétt í þessu, þegar ég las yfir blogg gærdagsins og áttaði mig á því að ég hafði gert æði stór mistök. Einhvernvegin slysaðist ég til að skrifa "...tryggingafyrirtækið er bara að láta mig vita að þeir séu búnir að afgreiða kröfuna..." Orðið tryggingafyrirtæki er þó alls ekki karlkyns, og því fer fjarri að allir starfsmenn tryggingafyrirtækja séu karlmenn. Ég er miður mín yfir því að hafa gerst sek um að nota svona karllægt málfar - sérstaklega þar sem það er líka langt frá því að vera málfræðilega rétt.

Systir mín á hins vegar heiðurinn að skemmtilegustu setningunni sem ég heyrði í dag, en um kvöldmatarleytið tilkynnti hún mömmu að hún hefði sofið hjá efnafræðikennaranum sínum. Við systur, sem allar þrjár höfum kynnst þessum tiltekna kennara, veinuðum af hlátri. Mömmu þótti þetta ekki alveg jafn fyndið.

(Það er kannski rétt að taka það fram að systir mín hefur aldrei háttað hjá neinum af kennurunum sínum. Mamma og Systir voru bara að rökræða um það hvort Systir hefði fengið 10 í efnafræði vegna þess að kennaranum væri sérstaklega vel við hana. Rök systur minnar gegn því voru að hún hefði sofnað í tíma hjá þessum kennara - setningin bögglaðist bara eitthvað saman á leiðinni frá heila að munni. Og varð einmitt að ágætri ástæðu fyrir einkunnagjöfinni... nema Systir hafi kannski viljað halda því fram að hún sé arfaslök í rúminu.)

2007-12-18T01:24:00.000Z

Ég taldi mig vera nokkuð sleipa í ensku. En í dag... í dag fékk ég bréf (í tvíriti!) frá skosku tryggingafyrirtæki. Tilefnið var læknisheimsókn sem ég fór í þegar ég var í Bandaríkjunum fyrir einu og hálfu ári síðan. Ég skil orðin í bréfinu. En ég skil alls ekki innihaldið.

Það er eiginlega tvennt sem kemur til greina: annað hvort er allt í gúddí og tryggingafyrirtækið er bara að láta mig vita að það sé búið að afgreiða kröfuna sem ég skilaði inn (í ágúst 2006, bæðövei)... eða ég skulda einhverjum (lækninum? tryggingafyrirtækinu? sumarbúðunum? bankanum?) mörghundruð dollara.

Óska eftir einhverjum sem tekur að sér þýðingar á fyrirtækjaensku. Helst án gjalds - ég gæti jú verið stórskuldug fyrir.

Er annars búin að vera á jútúb flakki undanfarin kvöld. Varð ógurlega spennt þegar ég sá nýtt myndband með Kelly Willis (hún nær inn á topp 15 listann minn... hugsanlega topp 10 á réttum degi).

Ég er ekki enn búin að eignast diskinn sem lagið er á, verð að bæta úr því hið snarasta. Er samt ekki alveg búin að ákveða hvað mér þykir um lagið... ég er eiginlega hrifnust af eldgömlu lögunum hennar... hér er eitt frá 1992, það er yndislega hallærislegt!

siðblind?

2007-12-14T00:10:00.000Z

Þegar ég á að vera að læra fyrir próf verð ég yfirleitt afar áhugasöm um allt annað en það sem ég er að læra um þá stundina. Þannig gerðist það, að ég sat fyrir framan sjónvarpið í gær með þroskasálfræðibók í kjöltunni - augun á bókinni, eyrun á sjónvarpinu. Það er að segja, þangað til Kastljósið byrjaði.

Eitt af því, sem ég þoli allra verst við íslenskt samfélag, er ofuráherslan á kristni allsstaðar. Ég er ekki trúuð. Ber þó að sjálfsögðu fulla virðingu fyrir þeim sem það eru, og dettur ekki í hug að gagnrýna aðra fyrir trúarsannfæringu sína. Það skiptir mig satt að segja litlu á hvað fólk trúir, svo lengi sem það getur rætt trú sína (eða trúleysi) án þess að reyna að þvinga skoðunum sínum upp á aðra. Sem krakki glímdi ég við afar stórt vandamál - ég trúði ekki á Guð, en kirkjan bauð upp á ótrúlega skemmtilegar frístundir. Ég lét mig því hafa það að fara með örfáar bænir til að komast í sumarbúðir í viku, og syngja B-I-B-L-Í-A til að fá að borða popp og horfa á vídjó á þriðjudagskvöldum. Ég gerði mér fyllilega grein fyrir því að þetta væri hræsni... en þegar ég var tíu ára skipti það mig meiru að fá að vera hluti af hópnum, en að vera samkvæm sjálfri mér.

Það var þó enginn sem neyddi mig til þess að taka þátt í tómstundastarfi KFUK. Ég valdi það sjálf - að vísu án þess að vita að í boði væri annað starf, þar sem ég þyrfti ekki einu sinni að hugsa um Jesú, hvað þá að syngja um að hann væri besti vinur minn. Hins vegar var mér reglulega, á þessum árum, smalað upp í rútu ásamt öllum öðrum börnum í skólanum. Síðan var keyrt til kirkju. Mér datt seint í hug að eitthvað væri athugavert við þetta. Þetta var jú bara vettvangsferð, alveg eins og ferðirnar á Kjarvalsstaði eða löggustöðina. Ég var orðin unglingur þegar ég kveikti á því, að ef til vill væri ekki rétt að blanda kirkjustarfi saman við skólastarf. Þegar ég var í áttunda bekk spurði ég því kennarann minn hvort ég yrði að fara í kirkju fyrir jólin. Svarið var já - og málið var útrætt það árið. Næsta ár ræddi ég þetta við annan kennara. Útskýrði fyrir honum að ég væri ekki trúuð, og kirkjuferðin væri því gjörsamlega tilgangslaus fyrir mig. En aftur varð ég að mæta í kirkuna. Ég sat á aftasta bekk og opnaði ekki munninn á meðan bekkjarfélagar mínir sungu jólasálma. Síðasta árið mitt í grunnskóla gekk ég upp að kennaranum mínum og sagðist ekki ætla í kirkju. Kennarinn hélt því fram að ég yrði að fara. Ég stakk upp á því að foreldrar mínir gætu gefið mér leyfi. Það gátu þau ekki, samkvæmt kennaranum. Ég lagði til að mér yrði úthlutað aukaverkefni í stærðfræði, sem ég myndi leysa á skólabókasafninu á meðan aðrir færu til kirkju. Nei, það var ekki heldur hægt. Í kirkjuna átti ég að fara, og í kirkjuna fór ég á endanum. Ég hefði auðvitað átt að harðneita, og taka afleiðingunum (sem sjálfsagt hefðu ekki orðið alvarlegar). En á þessum árum átti ég erfitt með að standa fast á mínu, og mér datt ekki í hug að óhlýðnast fullorðnu fólki.

En aftur að Kastljósinu. Í gær mættu Guðni Ágústsson og Þorgerður Katrín í umræður, þar sem rætt var um, að klausa um kristilegt siðgæði í skólastarfi verði tekin út úr lögum. Guðni sagði, að honum þætti það "undanlátssemi" við minnihlutahóp að gera það - ég veit ekki hvort hann valdi orð sín svona vitlaust eða hvort honum var alvara. Það er hins vegar aldrei undanlátssemi að gæta þess að jafnrétti ríki.

Annars voru umræðurnar allar hálfkjánalegar. Þorgerður Katrín hefur verið einn af þeim fáu sjálfstæðismönnum sem ég hef borið nokkra virðingu fyrir, en hún klúðraði því rækilega í þessum umræðum, þegar hún tók það fram að samfélagið ætti enn að lúta kristnum gildum og lét skína í það að eina ástæða þess að fjarlægja ætti textann úr lögum væri sú að samkvæmt mannréttindasáttmála Evrópu mætti þetta ekki standa í lögum. Hins vegar má - og á! - enn að leggja mikla áherslu á kristna trú og kristin gildi í skólastarfi.

Ég er svo aldeilis bit. Ég geri mér fulla grein fyrir því, að kristni hefur skipt miklu máli í sögu Íslendinga. Og mér þykir eðlilegt að í trúarbragðafræði sé e.t.v. lögð mest áhersla á fræðslu um kristna trú, því hún er samofin menningu okkar. Það er hins vegar ekki þar með sagt að við þurfum að kenna börnum kristin gildi. Kristni hefur engan einkarétt á siðgæði og góðum gildum. Ég er ekki kristin, og hef því að sjálfsögðu ekki kristið siðgæði. Það þýðir þó ekki að ég sé siðblind.

(En það má kannski deila um það)

ÍslEnska

2007-11-26T04:40:00.000Z

Systir mín á það til að taka sturtu. Við hlæjum yfirleitt bara að því - eftir að búið er að leiðrétta málvilluna (enda tökum við slíku létt, þó við séum duglegar að ritskoða okkur sjálfar og aðra).

Einu sinni gerðist ég sek um að láta út úr mér setninguna "Er flag down hér?", en mér til varnar hafði ég varla talað íslensku í fleiri vikur og gat ómögulega munað orðið fánaathöfn - og eftir eitt enskt orð slæddist annað óvart með.

Ég skil ósköp vel að stundum verði sjónvarps- og útvarpsfréttamönnum á. Ég veit betur en margir hvað það getur verið auðvelt að hnýta tunguna í hnút (fyrr í kvöld talaði ég um að mæla líkamspressu og blóðhita...). En ég get bara alls ekki skilið hvernig hryllilega ljót málskrípi geta endað á prenti, allra síst í auglýsingu. Nú veit ég ekki neitt um auglýsingagerð, en ég geri ráð fyrir því, að fleiri en einn og fleiri en tveir komi að gerð hverrar auglýsingar. Ég get heldur ekki trúað því, að enginn lesi þær yfir áður en þær eru settar í prentun.

Samt rekst ég reglulega á hlægilegar málfræði- og stafsetningarvillur í auglýsingum. Yfirleitt flissa ég bara og hristi höfuðið - en í gær var mér svo brugðið að ég vissi ekki almennilega hvað ég átti að gera. Í laugardagsblaði 24stunda var heilsíðuauglýsing frá Mirale. Auglýsingin er fáránlega ljót, en ég tók ekki eftir því fyrr en seinna. Því efst á síðunni stendur með stórum stöfum Fegraðu þitt heimili!

Jújú. Það veitir kannski ekki af að fegra mitt heimili. Minn stofusófi er orðinn frekar druslulegur, og það er alveg kominn tími á að þrífa mína glugga vandlega. Fyrir jólin ætla ég líka að skella minni jólaseríu upp í hlyninn fyrir framan mitt hús, þá verður svo jólalegt í minni götu!

(Í Sunnudagsmogganum var líka ofvaxin auglýsing frá Mirale. Sú auglýsing var enn ljótari en laugardagsauglýsingin - ég ætti kannski bara að þakka fyrir að íslenskunni í auglýsingunni fór ekki hrakandi samhliða annarri hönnun.)

2007-11-22T01:52:00.000Z

Í örvæntingarfullri tilraun til að forðast verkefnastaflann sem bíður mín er ég búin að vera að fara í gegnum gamlar myndir - mínar eigin og annarra. Rakst á rúmlega tveggja ára gamla mynd rétt í þessu...

Þetta erum við Diesel ásamt tveimur sérstaklega kátum sumarbúðastúlkum. Þetta voru ekki einu sinni okkar börn (þessa vikuna voru börnin okkar nefnilega alls engin börn, heldur fjórar unglingsstúlkur og hjólin þeirra). En það skiptir litlu máli. Þegar ég sá þessa mynd fékk ég samt svo hryllilega mikla heimþrá. Í sumarbúðunum er maður yfirleitt sveittur, ógreiddur og sólbrenndur (sjá mynd), fötin manns lykta eins og borðtuskur þegar þau koma úr þvottavélinni, og maður þarf reglulega að vakna á nóttunni til að díla við leðurblökur, ælu eða átta skælandi stelpur. En í sumarbúðunum er maður líka mikilvægasta manneskja í lífi krakkahóps í eina viku, maður lærir að meta loftræstingu og klósett með vatnskassa, og lífið er einfaldara og betra en annars staðar.

Það getur líka verið ágætt að þurfa ekki að velta því fyrir sér hvenær maður plokkaði síðast á sér augabrúnirnar...

2007-11-11T21:58:00.000Z

Svavan mín kom í örstutta Íslandsheimsókn um helgina - það var ógurlega gaman að sjá hana, þó stoppið hafi verið heldur stutt í þetta sinn. Laugardagskvöldið var alveg hreint ljómandi skemmtilegt. Ég kenndi stelpunum prumpuleikinn - en þann leik lék ég stanslaust í þrjá mánuði sumarið 2006 (það er ekkert sjónvarp í sumarbúðunum...). Leikurinn vakti að sjálfsögðu mikla lukku og ég hlakka til að fara í hann á næsta þriðjudagskaffihúsi!

Við töltum í bæinn eftir miðnætti. Stoppuðum örstutta stund á Qbar og ég hoppaði hæð mína af gleði þegar ég sá að það er komin ný hurð á stúlknasalernið þar. Ég þurfti því ekki að óttast að einhver myndi skríða inn um neðri part dyranna í þetta sinn. Eftir þetta ánægjulega pissustopp skruppum við á Næsta, því þar er bjórinn í fallegustu glösunum. Þar skemmtum við okkur yfir fermingardreng sem virtist hafa skellt sér á eldheitt stefnumót með móður vinar síns. Og þegar tveir fimmtu hlutar hópsins fundu sig knúna til að fara heim að kúra röltum við hinar yfir á Kofann og dönsuðum við næntís hallærislög (nema Helga, sem vingaðist við stelpu sem var annað hvort klædd eins og ósiðsamleg hjúkrunarkona eða Hard Rock starfsstúlka).

Í dag er ég löt. Og ég sem ætlaði að læra svo mikið um helgina.

væluskjóða

2007-11-10T02:13:00.000Z

Eftir brjálæðislega ritgerðartörn í gær og í nótt, lítinn svefn, hryllilegan bootcamp tíma (þar sem ég fór næstum að gráta - sem hefur ekki gerst síðan í allra fyrsta tímanum), erfiðan vinnudag (þar sem ég fékk reyndar að spila samstæðuspil í bland við að tækla barn í brjálæðiskasti), örvæntingarfulla leit að Hjallavegi (á hjóli - ég þræddi hverja einustu götu í hverfinu áður en ég fann þá réttu) og kvöldstund undir meðallagi (þ.e. á "ég er fabjúlös"-skala, því félagsskapurinn var góður) settist ég niður fyrir framan sjónvarpið. Svotil laus við samviskubit (það bítur ekki eins fast rétt eftir verkefnaskil, jafnvel þó enn sé yfirþyrmandi magn verkefna sem ég er á seinasta snúningi með!). Í sjónvarpinu var Stepmom. Ég taldi mér trú um að ég væri ekki eins mikil væluskjóða og þegar ég sá hana fyrst. Það var alrangt.

www.bringyourown.org

2007-11-05T01:34:00.000Z

Mér finnst ég alltaf vera að drukkna í plastpokum. Pokapokinn í eldhúsinu spýtir þeim reglulega yfir gólfið, og oftast lenda ónothæfir plastpokar (æ, svona litlir og/eða asnalegur úr bókabúðum og apótekum) í ruslinu (enn hefur mér nefnilega ekki tekist að sannfæra foreldrana um ágæti endurvinnslutunnunnar). Ég er þess vegna farin að frábiðja mér plastpoka í nær hvert einasta sinn sem ég kaupi eitthvað. Oftast kemur fát á afgreiðslufólkið - "ha, viltu ekki poka!?", og stundum hefur fólk horft undarlega á mig í Bónus á meðan ég treð spínatpoka og niðursuðudósum ofan í íþróttatöskuna (það var samt skemmtilegast um daginn þegar mér tókst loksins að finna not fyrir einn hankann á bakpokanum - ég krækti honum utanum baguette og hjólaði svo glöð í bragði niður Laugaveginn).

Hingað til hef ég sem sagt sloppið við óþarfa poka. En í dag skrapp ég á geisladiskamarkaðinn í Perlunni. Fann Bride & Prejudice á spottprís. Borgaði hana. Og þegar afgreiðslustúlkan ætlaði að setja hana í poka sagðist ég að sjálfsögðu ekki þurfa poka. "Ha?", sagði hún. Ég endurtók að ég vildi ekki poka. "Sko, ég verð að láta þetta í poka. Svo það sjáist að þú sért búin að borga", var svarið. Ég varð svo hissa að ég kinkaði bara kolli, tók við pokanum, og gekk út.

Ég er búin að hugsa um þetta í allan dag, og ég get ekki enn skilið hvaða tilgangi pokinn þjónaði. Þetta var bara svona glær plastpoki. Ég hefði alveg getað gengið beinustu leið inn í Perluna með plastpoka utan af eplum í vasanum og fyllt hann af geisladiskum. Hefði ég þá bara mátt labba út? Því glæri plastpokinn þýddi að ég væri búin að borga?

2007-10-26T03:14:00.000+01:00

Við pabbi horfðum á fréttirnar í kvöld. Okkur þykir báðum gaman að rífast við sjónvarpið - og stundum við hvort annað. Fréttirnar í kvöld voru frekar leiðinlegar framan af og lítið hægt að rífast við þær (hver rífst við fréttir um flóttafólk og bílveltur??). En síðan kom fréttin frá kirkjuþinginu, um að prestum verði heimilt að staðfesta samvist samkynhneigðra (hæ? samvist? ég þekki engan, hvorki samkynhneigðan né gagnkynhneigðan, sem segist vera í staðfestri samvist - en það er kannski efni í annað blogg) ef lögum varðandi það verður breytt á Alþingi. Við pabbi settum okkur bæði í rifrildisstellingarnar (ég halla höfðinu og andvarpa - hann hoppar á fætur og hlær), en hann var á undan, svo ég gerði mig tilbúna til að rífast bæði við pabba og sjónvarpið.

Pabbi vildi samt bara meina að trúfélög ættu ekki að hafa rétt til að gefa saman fólk í lagalega staðfesta samvist eða hjónaband yfir höfuð. Æ, pabbi, þú ert ágætur.

Er síðan búin að eyða kvöldinu í netrannsóknir á kirkjuþinginu, hjónabandi og staðfestri samvist. Því miður. Því nú er ég hissa og reið og pínulítið leið. Ég er nefnilega svo heppin að þurfa ekki, dags daglega, að umgangast þröngsýnt eða fordómafullt fólk - en ósköp er mikið af því á moggablogginu. Og alltaf bregður mér jafn mikið þegar ég rekst á það. Kannski er ég bara of góðu vön, og kannski er það alls ekki miður að ég reki mig í annað slagið.

Það er annars óvenjulega mikið af djúsí fréttum þessa dagana. Hvað finnst ykkur um negrastrákana

mig langar í kandíflossvél!

2007-10-10T03:24:00.000+01:00

Ég nennti ekki að fara að sofa. Svo ég kveikti á tölvunni. Og síðan á sjónvarpinu svo ég hefði eitthvað að hlusta á. Ég var svo óheppin að alltíeinu var sjónvarpsdagskráin búin, og Vörutorgið tók við.

Ég hef heyrt ýmislegt um þetta blessaða Vörutorg, en ég horfi ekkert sérstaklega mikið á sjónvarp og hef þar af leiðandi ekki orðið fyrir því óláni að sjá þennan hrylling. Horfði hinsvegar á þrjár hrútleiðinlegar auglýsingar - tvær um líkamsræktartæki og eina um vítamín. Og mér er spurn: hvaða manneskja með fullu viti lætur plata sig til að leika í svona auglýsingu? Og hverjum datt í hug að það væri góð hugmynd að láta tvo fullorðna karlmenn sitja í sófa og eiga innilegar samræður um vítamín? Og hvað ætli svona fitness-sport gæji fái borgað fyrir að segja einhverja steypu og sýna á sér magavöðvana?

Það er ástæða fyrir því að ég sagði að ég væri óheppin að hafa lent á Vörutorgsauglýsingamaraþoni. Nú verð ég að sækja sæng og kúra í sófanum. Og horfa á Vörutorgið þangað til ég get ekki haldið augunum opnum lengur. Ég á sko við vandamál að stríða - ég elska svona auglýsingar. Ég er einsog óvirkur alki - en nú er ég dottin í það. Ó boj.

Hvort mynduð þið frekar kaupa ykkur kandíflossvél eða vistvænt pottasett?

endurvinnsla

2007-10-08T00:22:00.000+01:00

"Þetta er ótrúlega svona 80's. Æ, þið vitið - lítur út fyrir að vera rusl, en er það samt ekki"

... sagði Björk í kvöld. Og móðgaði þar með að minnsta kosti helming íslenskra ungmenna.

Hélt matarboð í gær, og bauð síðan í hugsunarleysi í partí. Partíið varð fjölmennara og furðulegra en ég hafði áætlað. Arna kom með skyr og hangikjöt og bauð öllum að smakka. "Kúkurinn í lauginni" var sunginn fullum hálsi. Glösin kláruðust, svo Adda varð að notast við mælikönnu. Og Tinna fór heim með bólgna vör og sögu af því þegar Grímur kýldi hana í partíi. Klukkan þrjú í morgun æddi ég síðan um allt hús og tróð bjórdósum í bónuspoka. Það er kominn tími á Sorpuferð.

Og þá tek ég kannski með mér eitthvað "ótrúlega svona 80's". Því það var bara diet-kók flaska.

diskó

2007-09-26T18:46:00.000+01:00

Í gær borðaði ég kvöldmat með mömmu og afa, á meðan systurnar skutluðu pabba í blak. Mamma sagði afa frá því að hún og pabbi væru að fara til Istanbúl - á Cisco ráðstefnu (það er eitthvað tölvubull - pabbi er tölvunörd).

"Ha? Á Diskó-ráðstefnu?" sagði afi. Ég flissaði.

Nú get ég ekki hætt að ímynda mér foreldra mína í útvíðum glimmerbuxum og með afrókrullur.

Hvað talar fólk um á diskó-ráðstefnum? Eða er kannski bara dansað?

útlönd

2007-09-05T01:24:00.000+01:00

Ég er búin að vera á Íslandi í allt sumar - allt sumar! Vorferð til Parísar í maí telst ekki með, enda var hún í vor. Jújú, sumarið var frrrrábært. En fólk er alltaf að asnast til og frá, og aldrei eru allir á Íslandi. Það þykir mér fúlt. Og í kvöld strengdi ég þess heit að fara "aldrei aftur til útlanda!!" (því ég vil sko ekki vera fúl og asnaleg, sjáiði til).

Svavan mín er flutt til Múmínálfalands. Það tekur því ekki einu sinni að heimsækja hana í vetur, því Múmínhúsið er hvort sem er lokað!

(örsaga: einusinni var ég í vinnunni. við vorum útá róló. ég sat uppá kofaþaki með ágætum vini mínum. af kofanum var fínt útsýni. það sást til dæmis uppá þakið á næsta húsi. uppi á þakinu var gulur plasthringur. vinur minn benti mér á hringinn og kallaði "snorkstelpan!! hvar er snorkstelpan!?". það þótti mér krúttó.)

haust

2007-08-21T01:32:00.000+01:00

Fyrsti skóladagurinn í nýja skólanum var afar sveittur - fólkið í Kennó virðist ekki hafa heyrt um loftræstingu. Klukkan var varla orðin tíu þegar ástandið var orðið svo slæmt að fólk hikaði við að hlýða þegar því var sagt að teygja rækilega úr sér á einni hópeflis-stöðinni. Annars var dagurinn ágætur... en ég ætla ekki að mæta í ullarsokkabuxum á morgun.

Ég eyddi síðasta föstudagskvöldi sumarsins í að dansa á Kofanum og Sirkus. Þar var líka sveitt. Kannski er inn að vera sveittur þessa dagana. Nennti ekki að vera menningarleg á laugardaginn - og þó. Horfði á flugeldasýninguna og hélt svo heim til Gégé og Gríms, þar sem Grímur dídjeiaði eins og honum einum er lagið, og það er sjálfsagt menningarviðburður í sjálfu sér. Skálmaði svo niður Laugaveginn á leiðinni heim, og óð rusl upp á mið læri. Ullabjakk.

2007-08-16T00:07:00.000+01:00

Þó enn sé bara miður ágúst er sumarið næstum búið - því á mánudaginn klukkan áttaþrjátíu ætla ég að byrja í nýjum skóla, og þegar skólinn er byrjaður er sjálfkrafa kominn vetur. Ég á þessvegna bara tvo "alvöru" vinnudaga eftir (að vinna bara seinni part dags hlýtur þá að vera grín?). Ég er ekki búin að ákveða hvað mér finnst um þetta allt saman, en eitt er víst - á morgun, eftir Síðustu Sundferð Sumarsins, ætla ég að dansa gleðidans (það er fínt í sundi - ég er bara komin með ógeð!).

Ég er þó að minnsta kosti búin að nýta helgarnar afskaplega vel í sumar - og síðasta helgi var engin undantekning. Vandaði mig við að komast á hvísla-og-faðma stigið á föstudagskvöldið, Veru til mikillar gleði. Vaknaði síðan alltíeinu nakin á laugardagsmorgni - en í mínu eigin rúmi, sem betur fer. Dröslaði mér niðrí bæ til að horfa á Gleðigönguna. Hún var skemmtileg, en skemmtilegri voru tónleikarnir og sólin og hamingjan. Laugardagskvöldið var ruglað, tímaskyn mitt ruglaðist í það minnsta allverulega. Ég er nefnilega handviss um að klukkutíminn sem leið frá því að stelpurnar yfirgáfu mig og þar til ég kom sjálfri mér heim hafi verið þrír tímar. Á þessum klukkutíma tókst mér einhvernveginn að dansa, kjafta, troðast í gegnum fatahengisþvöguna, dansa meira, rölta yfir á Qbar, drekka bjór, kjafta meira og fara á trúnó með manni sem ég hef aldrei hitt fyrr.

Annars er Gégé loksins komin heim frá Egyptalandi, og það er gott. Hún fór samt strax í skólabækurnar, en á föstudaginn má trufla hana. Það er enn betra.

klukkið

2007-08-08T20:23:00.000+01:00

Kristjana klukkaði mig og ég ætla aldrei þessu vant að vera memm.

8 atriði sem þið vissuð (kannski) ekki um mig:

1. Þegar ég var lítil ætlaði ég að verða vörubílsstjóri þegar ég yrði stór. Og bókasafnsfræðingur einsog mamma. Ég er hætt við að verða stór.

2. Ég verð að spegla á mér rassinn áður en ég fer út úr húsi. Ég hélt það væri eðlilegt, en systur mínar segja að það sé skrítið?

3. Einusinni skrifaði ég erótíska sögu um Rut og Rho. Hana ætla ég aldrei að birta (fyrir áhugasama gegna Rut og Rho mikilvægu hlutverki í stöðvun umritunnar á DNA-i baktería...).

4. Ég elska Baywatch-lagið.

5. Einusinni talaði ég svo mikið (og oft) um brjóst (mín eigin og annarra) að Sólveigu ofbauð. Hún fílar samt alveg brjóst, sko.

6. Það tekur mig sirka klukkutíma að borða eina dós af "plat"skyri (platskyr er allt skyr sem ekki er heimahrært rjómaskyr).

7. Fyrir nokkrum árum síðan litu varðeldir sem ég kveikti svona út. Síðasta sumar tókst mér síðan loksins að kveikja svona varðeld - með einni eldspýtu og án þess að svindla!

8. Mér þykja orðin kajak og sitka óeðlilega flott.

Ég ætla engan að klukka. Nema einhver vilji klukkast, þá skal ég klukka viðkomandi.

lungað

2007-07-24T00:58:00.000+01:00

Þegar við Helga keyrðum niður Heiðina á miðvikudag var ég næstum farin að gráta af gleði. Seyðisfjörðurinn var bestur, eins og alltaf. Ég náði þó ekki að skreppa upp í Botna, en það er ekki öll von úti enn - ég ætla aftur austur um Verslunarmannahelgina. Ég æddi samt upp einhver fjöll og hljóp þar um hlæjandi, og fékk mér einn Seyðisfjörð (það er besti réttur í heimi - tvær ristaðar brauðsneiðar með sultu og alltof sterkt kakómalt). Lungað var frábært - litlufrænkurnar æfðu sirkusleiklist í viku og stóðu sig með prýði á uppskeruhátíðinni. Helgin var rugluð, ég fór í partí á föstudagskvöldið þar sem ég þekkti eina manneskju, en allir þekktu afa minn. Á laugardaginn skálmaði ég um bæinn og upp í fjall, kom mér loks heim í Afahús um hálf níu. Mér tókst að sofa í tvo tíma, en þá hrökk ég upp handviss um að klukkan væri orðin eitt og Arna og Sylvía væru lagðar af stað í bæinn án mín. Skóflaði í mig tveimur kornfleksskálum (ég er nokkuð viss um að ég hafi enn verið drukkin, svona miðað við að nokkrum tímum seinna kom ég varla niður hálfri franskri kartöflu), en áttaði mig svo á því að ég hefði tíma til að skreppa í sturtu og allt. Bílferðin heim var skemmtileg en löng - ég þambaði rándýrt melónujógúrt á Mývatni, á Akureyri störðu viðskiptavinir Skalla á okkur Örnu eins og við værum eineygðir kaffibollar, og Nylon-lög voru sungin af mikilli innlifun í Borgarnesi. Svaf barasta ekki neitt, og ekki heldur í nótt, og af hverju í ósköpunum er ég ekki enn farin að sofa?

Hér erum við litlafrændið. Augljóslega Íslendingar - hamingjusamasta fólk í heimi!

sumarfrí

2007-07-10T02:11:00.000+01:00

Á föstudaginn skildi ég skóna mína eftir í vinnunni. Já, það er alveg hægt. Á föstudaginn fór ég líka í sumarfrí. Og í útilegu. Skólaus. Því af einhverjum ástæðum á ég enga strigaskó þessa dagana. Hinsvegar á ég meira af sandölum en getur talist eðlilegt fyrir Íslending. Og meira af háhæluðum skóm en getur talist eðlilegt fyrir Auði.

Þrátt fyrir skóleysi brunuðum við útúr bænum. Tjölduðum í brjáluðu roki, það var fyndnast í heimi. Ég borðaði langþráða (soja)pulsu og síðan fórum við í hvísluleik. Á laugardagskvöldið týndist ég á meðan stelpurnar borðuðu sjávarréttasúpu, það þótti mér leiðinlegt. Ósofnar og myglaðar skelltum við okkur síðan á Laugarvatn og Gullfoss og Geysi og Þingvelli. Og það var gaman.

lýsingarorð

2007-06-26T23:16:00.000+01:00

Ég var í vinnunni í dag, eins og svo marga aðra daga. Það var ljúfur letidagur, sólin skein og úti í garði var buslað og sungið og rólað. Sumir höfðu það bara kósí og sleiktu sólina, enda um að gera að nýta tækifærið - maður veit aldrei hvað hún stoppar lengi.

Mér tókst að setjast niður í örfáar mínútur nokkrum sinnum (ég bara getekki setið kjurr, skil ekki af hverju það er svona erfitt. og kjurr er sérstaklega skemmtilegt orðskrípi). Í eitt skiptið settist góður vinur minn hjá mér, og við fórum að rabba um daginn og veginn, og litinn á flíkum fólksins í kringum okkur. Samræðurnar voru nokkuð fyrirsjáanlegar. Þessi strákur var í rauðum bol, og þessi stelpa var í brúnni peysu. Ég var í grænum bol - erfitt að missýnast það eitthvað, enda bolurinn grænni en nokkur önnur flík í fataskápnum mínum (þar sem grænt er í miklum meirihluta). Strákurinn sjálfur var hinsvegar í svart- og hvítröndóttum bol - eða það hélt ég, þar til ég spurði hann sjálfan að því hvaða litur þetta væri eiginlega. Svarið var skýrt og greinilegt - sebrahestur.

Sebrahestur! Að sjálfsögðu. Til hvers að vera að bögglast með fleiri orð en þarf til að lýsa hlutunum?

gömul

2007-06-13T00:09:00.000+01:00

Ég varð gömul, það var fínt. Það eina sem ég er búin að fá í afmælisgjöf eru matreiðslubækur. Það er líka fínt. Ég fékk Matarást frá stelpunum og hoppaði næstum hæð mína af gleði - því tvennt af því sem mér þykir skemmtilegast er matur og alfræðiorðabækur. Gerði svo systur mínar vitlausar með því að fletta upp mozarellaosti og brasilíuhnetum og múskati - og lesa upphátt.

Ég fékk líka gott veður í ammælisgjöf, og síðan ég varð gömul hefur sólin skinið stanslaust. Í dag kom ég heim með eldrauða handleggi. Ó-ó. Nú er ég með flott mynstur á úlnliðnum eftir úrið mitt - það er töff.

Ef það verður gott veður á morgun ætla ég að safna í sandalamunstur.

Ógissla spennó!

hæ hemmi, ég kem í heimsókn!

2007-05-14T03:29:00.000+01:00

Í dag sá ég vonda auglýsingu. Hún var eitthvað á þessa leið:

Ímyndaðu þér nýja skáldsögu eftir Hemingway. Ímyndaðu þér nýjan BMW X5.

Það er þá vonandi hægt að flytja veisluföng í nýja béemmvaffinum.

Æ, ég ætla að skreppa til Parísar. Ekki samt brjótast inn til mín á meðan, pabbi verður heima og hann lúskrar á ykkur ef þið reynið að stela óhreinu sokkunum mínum!

enn eitt sönnunargagnið

2007-04-08T23:54:00.000+01:00

... um það að ég sé að verða fullorðin, sko.

Sat við tölvuna fyrr í kvöld. Páskaeggið stóð hálfétið á skrifborðinu. Og ég borðaði salat. Í eftirrétt. Á páskadag. Hvurslags vitleysa er það eiginlega??

Ég ætti kannski ekkert að vera að blogga um svona hluti? Ætla að fara að hakka í mig páskaeggið, svo næst geti ég bloggað um það hversu hræðilega magapínu ég fékk af páskaeggjaátinu. Það er ekki fullorðinslegt.

Fór í páskapartí á föstudaginn langa, eins og hefðin býður upp á. Hélt svo á Kofann ásamt GL og GS, og þar var stuð og þar var ég ekki fullorðin. Því það kvöld voru bara spiluð lög frá 1996. Uppáhaldið mitt var samt þegar Skólarapp var spilað, enda er það með betri lögum sem samin hafa verið.

gettó-auður

2007-03-20T00:43:00.000Z

Þeir sem hafa af einhverjum ástæðum átt leið inn í ~~kústaskápinn~~ herbergið mitt nýlega hafa rekið upp stór augu. Ég deili nefnilega herbergi með honum Takka, og vinum og ættingjum þykir við ekki eiga margt sameiginlegt. Ætli ég verði ekki að viðurkenna að Dagur hafði eiginlega rétt fyrir sér þegar hann sagði að Takki væri frekar gettólegur.

En mér er alveg sama! Gettó-Takki og ég erum samt vinir!

Verra þykir mér að gettóið er farið að breiða óþægilega mikið úr sér í herberginu. Og þó Takki sé velkominn, þýðir það ekki að ég vilji fá alla vini hans úr gettóinu í heimsókn...

2007-02-22T00:27:00.000Z

Við Silja systir erum búnar að vera hálf fúlar yfir væntanlegum kvöldverðum á heimilinu. Innkaupalistinn á ísskápshurðinni er nefnilega búinn að vera sérstaklega óáhugaverður undanfarið... jafnvel þó við reynum reglulega að lauma lífsnauðsynlegum matvælum á hann (æ, þið vitið - kókómjólk, súkkulaðikex, ís...). Við vorum eitthvað að ræða þetta um daginn, enda var okkur hætt að lítast á blikuna!

Auður: Hvað er mamma eiginlega að meina með kærleiksbjörn? Eigum við að fara að éta kærleiksbirni?

Silja: Já díses, það er líka hundasápa á innkaupalistanum... við eigum ekki einu sinni hund!

... föttuðum síðan stuttu seinna að á miðanum stóð kókosmjólk og handsápa. Samt frekar leiðinlegur innkaupalisti, sko.

Don't be lonely...

2007-02-15T22:03:00.000Z

...find your soul mate today!

...var fyrirsögnin á ruslpóstinum sem ég var að fá rétt í þessu. Það er örugglega fínt trikk að senda út svoleiðis ruslpóst daginn eftir Valentínusardag... margir ennþá grátandi ofan í kakóbollann sinn yfir því að enginn hafi sent þeim tylft rauðra rósa á Rómantískasta Degi Ársins.

Ég henti nú ruslpóstinum bara. Enda er ég ekkert einmana. Fékk sko kort í tilefni dagsins! Framan á því var mynd af rós. Held að hjartað í mér hafi aldrei slegið jafn hratt. Gleymdi að anda. Manaði mig síðan upp í að lesa kortið. Ég elska þig! var fyrsta setningin. Elsku besta mamma mín...

Held ég eigi engin börn?

Þetta var samt mjög fallegt kort.

2007-01-01T20:20:00.000Z

Til hamingju með nýja árið! Tvöþúsundogsjö leggst bara vel í mig. Enda hef ég alltaf verið hrifnari af oddatölum en sléttum tölum. Fyrri helmingur Oddatöluára er því sérstaklega góður, því þá er ég Oddatölugömul.

Þóttist vera kúl í nótt og æddi í partí. Hitti fullt af hressum gamlingjum þar sem ég skálmaði í gegnum miðbæinn rétt fyrir tvö. Ég var hinsvegar ekki eins hress og var næstum sofnuð í áramótabrjálæðinu hjá Gégé. Tókst þó að halda mér vakandi með því að leika dídjei - þeytti úrvalsskífum á borð við Pottþétt 98, Reif í dans(f)árið, og Til Guðrúnar Frá Aldísi. Þeytti svo sjálfri mér í eitt kökuboð og eitt matarboð á Fyrsta Degi Ársins. Held ég sé búin að borða of mikið á árinu, svona miðað við hvað það er lítið búið af því.

Þriðjudagur...

2006-11-01T00:02:00.000Z

... og það þýðir kaffihús.

Er afskaplega vanaföst, og ef það lítur út fyrir að engin kaffihúsaferð verði farin á þriðjudegi veit ég bara ekki hvað ég á af mér að gera. Og aldrei skyldi neinum detta í hug að skella sér á kaffihús á fimmtudegi í staðinn!! Ónei.

Umræðuefni kvöldsins voru sérstaklega skemmtileg. Enda skemmtilegar stelpur. Ég var að reyna að virkja þær í gagnrýninni umræðu um samfélagið (það er partur af Operation GrowUp, sem er í fullum gangi þessa dagana...) en það gekk eitthvað illa. Og þegar ég vildi ræða um pissuverkefnið þarna í LHÍ, snerist umræðan upp í eitthvað allt, allt annað.

Spurning kvöldsins var sem sagt: Hvort myndirðu frekar vilja pissa á einhvern, eða láta pissa á þig?

Sko ef þú yrðir að velja?

Það fyndnasta sem ég hef heyrt:

2006-10-02T15:32:00.000+01:00

Silja: Ef þú hættir ekki að jóðla þá drep ég þig!

_{(er þetta ekki akkúrat eitthvað sem maður heyrir á öllum venjulegum heimilum??)}

2006-09-19T22:05:00.000+01:00

Annaðhvort er ég með bilaðan litlaputta, eða ég er með of litlar hendur til að halda á músum.
Þetta lærði ég í skólanum í dag.

Mér finnst rigningin góð!

2006-09-14T19:17:00.000+01:00

Ég er ekki að plata.
Hjólaði í grenjandi rigningu í skólann og aftur heim og það var þrusugaman. En ég var líka í hlýjum og regnheldum fötum frá toppi til táar (má maður blanda merkjum? var sko nefninlega í cintamani og 66°N og north face).
Gore-Tex er sko vinur minn!
Skrapp svo aðeins á Esjuna að gera tíðnimælingar á plöntum. Þar var sól og blíða!

2006-04-06T00:43:00.000+01:00

Í kvöld bjó ég til guacamole. Það var ágætt. Litlusysturnar vildu endilega eiga steininn innan úr avocadoinu, og allt í lagi með það. Nema, önnur þeirra ákvað að smakka steininn. Og var svo furðu lostin þegar hún komst að því að hann bragðaðist alls ekki vel. Síðan reyndi hún að fá mig til að fá mér "bita" af steininum. Og skellti að lokum sýrðum rjóma á hann. ( "Pældu í því hvað það hefði verið frábært ef ég hefði bara komist að því að avocadosteinar væru lostæti!?" )

Systir mín er sko sextán ára.

Ég held stundum að ég eigi steiktustu fjölskyldu í heimi.

íslenskutími

2006-02-22T01:46:00.000Z

Skrapp á kaffihús í kvöld. Alltaf gaman að fara á kaffihús, og sérstaklega gaman þegar myndarlegar stelpur afgreiða mann. Svo þegar við vorum að fara varð mér að orði "ja, ég bara skildi töskuna mína eftir á glámbekk!"... og fór eitthvað að pæla í því hvað í ósköpunum glám- þýddi. Lofaði síðan að blogga það þegar ég væri búin að fletta því upp, svo hér kemur þetta...

Í orðabókinni er orðið gláma útskýrt á eftirfarandi hátt...
-u, -ur, kvk
1. Hvítur glampi
2. Glatt en skamvinnt sólskin - glýja, þurrkflæsa
3. Hvít snjófönn í fjöllum
4. Stór blesa - Það er gláma framan í hestinum
5. Autt bil, eyða - auður blettur

Eftirfarandi orð er einnig að finna í orðabókinni:
glámbekkur
glámblesa
glámblesóttur
glámeygur
glámkenndur
glámóttur
glámskyggn
glámsýni
Glámur

... ég skil reyndar enn ekki hvers vegna maður talar um glámbekk. Ekki er bekkurinn hvítur eða glampandi - kannski er hann auður? Það getur vel verið. Svo er soldið fyndið, að þegar maður flettir einhverju upp í orðabókinni þarf iðulega að fletta öðru orði upp... ég hef t.d. aldrei heyrt orðið þurrkflæsa áður...en það þýðir einmitt 'lélegur þerrir'... En ef við flettum upp glýja komumst við að því að það hefur ótalmargar merkingar - ein þeirra er einmitt 'daufur þerrir'.

Þá er það á hreinu! Tíu stig og ein súkkulaðibitakaka fyrir hvern þann sem getur fundið orð sem endar á -glám/-gláma/-glámur... annað en gleraugnaglámur!

tapað/fundið

2005-10-30T23:55:00.000Z

Auglýst er eftir geðheilbrigði sem og líkamlegu heilbrigði, en óljóst er hvar og hvenær þetta tapaðist. Einnig virðist sem kímnigáfa og almenn lífsgleði hafi tapast nýlega, eigandi hefur þó ekki gefið upp alla von um að finna þessa tvo síðarnefndu hluti grafna undir treflahrúgunni frammi á gangi. Fundarverðlaunum í formi bakkelsis heitið.

Eitt stykki alvarlegt kvef fannst á fimmtudagskvöld, nálægt Háskóla Íslands. Einnig fannst nýlega óeðlileg leti. Svartsýni fannst seint á sunnudagskvöld, en hún virðist hafa flogið fyrir slysni inn um glugga á húsi í Vesturbænum. Finnandi vill losna við þetta allt sem allra, allra fyrst, hafið samband í athugasemdum ef þið kannist við ofantalið.

Annars var helgin bara fín - tókst að fara út á fimmtudag, föstudag og laugardag þó ég væri eiginlega lasin... tók því samt bara rólega og gerði fátt annað en að borða, tala og spila - enda þarf maður ekki að vera hressastur í heimi þegar maður er lasinn. Er bara búin að vera einmana í kvöld og í fýlu við allt og alla, en ekkert við því að gera svosem. Ætla að fara að reyna að sofna einsog almennileg manneskja.

Ojbarasta

2005-09-06T20:29:00.000+01:00

Í dag fór ég í skólann, eins og svo oft áður. Ég fór nánar tiltekið í vistfræði spendýra, fyrsti tíminn í þeim kúrsi. Hann lofar alveg góðu (ég er að fara á músaveiðar á sunnudaginn...), en mér fannst samt hálfógeðslegt þegar kennarinn fór að segja okkur frá verklegu tímunum...

Kennari: Já, svo muniði að koma með krufningasett og hvítan slopp, og svo þegar þið kryfjið refina þá er nú best að þið komið í vaðstígvélum.
Nemendur: ... haaa?
Kennari: Jújú, við fáum þá nú í misjöfnu ástandi, blessaða... þeir eru nú stundum sundurtættir, nú, eða farnir að rotna aðeins, og það vill slettast blóðið úr þeim útum allt... þannig það er nú bara best að vera í stígvélum.
Nemendur: ...